2 months out

23168001_10208872521764865_212697614217384164_n

Hoi, daar ben ik weer, na een lange radiostilte! Ik had het heel even druk met iets anders! 🙂

Want na een snelle thuisbevalling is ze dan eindelijk geboren, onze dochter Elena Rose.

Wat zijn we ontzettend trots op haar en wat genieten we van haar. Ik heb in een bubbel gezeten, zoals elke moeder denk ik na haar bevalling.
Wat is ze ontzettend mooi, lief, leuk en schattig. Ze is mooier dan ik me van te voren ooit had kunnen bedenken en ik vind haar nu al zo ontwikkeld in die 2 maanden dat ze bij ons is.

271017-petri-7 (2)

 

Ze is precies wat we wilden en meer. Haar handje in de onze is het mooiste gevoel wat er bestaat. Ik herken haar bewegingen vanuit mijn buik en vind het magisch hoe wij dit hebben kunnen maken.

271017-petri-21 (2)

Okay, ik geniet nog even verder hiervan. Ik ben zo sprakeloos dat ik zelfs na 2 maanden niet goed weet wat ik moet schrijven. Maar ze is alles helemaal waard geweest. Zo moeilijk als de zwangerschap voor mij was, zo gemakkelijk en fijn is het nu mét haar. Ze is lief, ze huilt niet veel in verhouding (en heeft het mooiste huiltje van allemaal :)), ze lijkt een beetje op mij, een beetje op hem. Ze heeft haar waar iedereen iets van zegt omdat het zo dik en donker is. Ze kan nu al breed lachen en geluidjes maken. Ik jank elke keer als ik “Dochters” van Marco Borsato hoor en ik voel de intense moederliefde voor haar, elke keer als ik naar haar kijk. Soms overvalt het me, hoeveel ik al van haar hou. Soms word ik angstig te weten dat ik haar later niet voor alles zal kunnen beschermen. Soms word ik zo blij als ik me bedenk dat ze straks hier door de kamer rent, grapjes maakt met haar vader en we samen een taartje kunnen eten. Mijn kind, ik zal er altijd voor je zijn!

271017-petri-95 (2)

Spread the word. Share this post!

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *