Al tijdens mijn zwangerschap had ik heel veel zin om weer te gaan sporten. Ik ben graag bezig en hoewel soms de motivatie ontbreekt, weet ik dat ik me zoveel beter voel als ik een paar keer per week mijn lichaam in beweging breng.

Door mijn zware zwangerschap ben ik vanaf ongeveer 18 weken zwangerschap volledig gestopt met sporten. Voor mijn zwangerschap tenniste ik en deed ik thuis workouts met lichaamsgewicht en kleine gewichten. Ik was vorig jaar januari begonnen met een sportprogramma voor thuis met begeleidend voedingsschema. Echter was dit wat rigoureus en merkte ik al snel dat dit niet vol te houden was in mijn drukke schema van werken, privé enz. Toen bleek dat ik zwanger was, ben ik gestopt met dit programma en heb ik dus tot 18 weken nog wat getennist.

Ondertussen is het al weer een tijdje geleden sinds ik ben bevallen (bijna 4 maanden!) en na 6 weken (Ok, 5,5 weken) na mijn bevalling ben ik weer begonnen met sporten. Ik ben ook naar een fysiotherapeut gegaan die gespecialiseerd is in bekkenklachten na zwangerschap. Ik had tijdens mijn zwangerschap veel last van mijn bekken en toen mijn kindje ging indalen voelde het, zoals ik altijd zei, alsof er een GALIA MELOEN tussen m’n benen vast zat. Ik vond het heel lastig om me te gedragen naar iemand die niet kon sporten. Ik deed voor deze tijd zoveel en het voelde alsof mijn leven even stopte. Naast dat ik niet kon sporten, was zelfs lopen al te veel en had ik vooral pijn bij alles wat ik wilde doen. Daarom verbaasde het me dat ik zo snel herstelde na mijn bevalling. Zodra ik was bevallen voelde het alsof er een grote last van mijn schouders viel en ik mijn lichaam beetje bij beetje terug kreeg. Ik probeerde goed te eten en niet teveel nadenken over afvallen, zodat ik niet teleurgesteld zou zijn. Toch stapte ik al snel op de weegschaal, verbaast te zien dat ik de eerste 15 kg al in de eerste 2 weken na de bevalling kwijt was! Ik was blij verbaasd, dat betekende nog maar 5 kg tot ik weer op mijn gewicht voor de bevalling zou zijn! Ik voelde dat mijn energie terugkwam en ik kon niet wachten om weer te sporten. Ik besloot al snel om een fysio op te zoeken omdat ik van mezelf weet dat ik weer gelijk 100% zou willen en ik verwachte dat er onder dat vetlaagje toch een hoop gebeurd was waardoor mijn lichaam wellicht een hoop verzwakt was. Dat klopte. Gelukkig heb ik geen bekkeninstabiliteit maar uiteraard heeft het lichaam tijd nodig om te herstellen. Ik kreeg van mijn fysio verschillende oefeningen mee om te doen zodat ik de goede spieren zou versterken en niet teveel zou gaan doen.

Zodra ik groen licht had om te sporten, ben ik de sportschool ingedoken en ben 3 keer per week begonnen met wat cardio en lichte krachtsoefeningen. Elke keer dat ik ging, probeerde ik me te focussen op 1 deel van mijn lichaam. Bijvoorbeeld mijn benen en billen, dan mijn buikspieren en dan mijn armen en schouders. Nog steeds verbaas ik me over hoe snel ik weer een hoop kan, zeker na deze horror zwangerschap (lichamelijk). Ik ben steeds sterker aan het worden en voel me beter dan voor mijn zwangerschap. Het speelt ook mee natuurlijk dat ik ontzettend lekker in mijn vel zit. Ik heb een prachtige dochter en partner, ik ben gewoon heel erg aan het genieten. En ik heb mezelf geen doel gezet, behalve: Sterker worden. En ik heb het gevoel dat dat me aardig aan het lukken is! Ik merk dat ik een betere moeder ben door mezelf de tijd te gunnen om sterk te worden en ik probeer discipline op te bouwen, puur om het leven een stukje makkelijker te maken voor mezelf. Wij vrouwen leggen onszelf ontzettend veel druk op, en ik hoop dat ik een gelukkige huis/werkvrouw wordt!

Liefs,

Sia