Al in mijn jeugd vond ik talen fascinerend en leuk. Ik wilde ze graag leren en het frustreerde me als ik op vakantie geen hol snapte van wat de mensen daar tegen elkaar zeiden. Dus zodra de talen in mijn lespakket kwamen op school, begon mijn talenreis. Engels kreeg ik al op de basisschool en ik pakte dit ook altijd goed op. Ik wilde ook altijd weten wat alles betekende als ik ergens iets las, ik ging het proberen te vertalen, haalde songteksten door Google Translate en las mee met ondertiteling terwijl ik goed luisterde naar wat er gezegd werd. Op de middelbare school leerde ik wat Frans en kon toen een extra cursus doen, ik was de enige aanwezige tijdens die cursus. Later, op het hbo kwam ook Spaans erbij en het was ook altijd mijn doel om een hbo studie te doen waarbij ik mijn talen kon leren. International Business and Languages werd het dus. Ik ging in mijn vrije zomer naar Frankrijk om de taal te leren op een camping, studeerde 5 maanden in Huesca, Zaragoza (Spanje) en ook mijn werk is altijd in de internationale handel geweest.

Heerlijk vond en vind ik dat. Dagelijks gebruik ik mijn talen nog steeds in mijn werk, hoewel het wel beperkter is dan het tijdens mijn vorige baan was. Dat mis ik soms best en ik merk ook dat het heel belangrijk is om mijn talen bij te houden. Voor je het weet, is het weggezakt en moet je een hoop kennis weer oprakelen om een goed gesprek te kunnen voeren. Toch is het een passie van me en zou ik er soms nog meer energie in willen stoppen. Zodat ik echt vloeiend die 3 talen spreek, en bij wijze van zelfs mijn website in die talen zou kunnen omzetten. Ach, een mens moet blijven dromen. Wie weet wat de toekomst brengt!

Het mooie van talen vind ik ook, is dat het je in contact brengt met mensen. Je hebt gelijk een grotere ingang als je in een vreemd land bent waar je de taal spreekt. Ik heb een hele hoop voor elkaar gekregen in Frankrijk en in Spanje omdat ik ze mijn vragen in hun taal kon stellen. Ik krijg altijd complimenten dat ik zo goed mijn talen spreek (heel goed voor mijn huge ego). Ik weet zelfs nog dat ik eens op vakantie was en ik mensen in het Frans hoorde praten over me. Ze waren niet super vriendelijk, iets over mijn nagellakkleur (waar maak je je druk om…) maar ik liet ze even in hun waan. Toen ik opstapte, liep ik naar ze toe en zei (in het Frans natuurlijk): “Wil je de kleur nog even van dichtbij bekijken? Dan is ‘ie mooier dan van veraf!”. Geschrokken keken ze me aan en excuseerden zich maal 100. Heerlijk, zo’n lachertje.

Spreek jij ook je talen? Welke spreek je? En hoe gebruik je ze in je leven?

 

Liefs,

Sia