Het moeilijkste aan het eerste jaar met Elena vond ik SLAAP.

Het begin

In het begin ben je vooral bezig met voeden, nog meer voeden, proberen haar te laten slapen en luiers verschonen. En ondanks productieproblemen bij de borstvoeding, ging dat me redelijk goed af. Maar het slapen vond ik zo lastig. In het begin sliep Elena namelijk best prima buiten haar eigen bedje. Ze sliep al snel ook in haar wiegje en behalve om de 3 uur wakker worden voor een voeding, was ze een makkelijke slaper. Ze viel snel weer in slaap na een voeding en ze heeft me tot nog toe weinig slapeloze nachten bezorgd. *knock on wood*

Moeten slapen?

Toch vond en vind ik slaap het moeilijkste gedeelte aan het moederschap. Want voor mijn gevoel draait ALLES om slaap bij baby’s. Ze MOETEN slapen, anders functioneren ze slechter. Eten komt wel goed, of het nou de borst is, de fles, whatever, er is altijd een manier om je kind te voeden. Maar je kind laten slapen, dat is zoveel ingewikkelder. Ik kocht er boeken over, Slaap! van Susanne Willekes, bijvoorbeeld #nospon. En wat ik al zei, van het begin af aan is Elena ‘s nachts best een aardige slaper. De laatste tijd heeft ze wel regelmatig dat ze nog een keer huilend wakker wordt, maar na wat troosten of een voeding valt ze weer in slaap en wordt ze standaard tussen half 7 en 7 uur wakker.

Overdag (niet) slapen

Maar dan mijn issue: slaapjes OVERDAG. In het begin sliep ze meteen zodra je haar in de autostoel zette. Zelfs als we gingen wandelen viel ze in de wagen vaak in slaap, dus was in die zin mijn oplossing als ze niet wilde slapen in haar bedje om dan maar te gaan wandelen. Tot ze dat niet meer wilde. Ze weigerde pertinent, maar was dan vervolgens wel moe en werd in haar gedrag dan vervelend. Het is in die zin dus voor ons nu noodzakelijk om haar de gelegenheid te geven om in haar bedje te kunnen slapen.

Ritme

En er zijn dagen dat ze alsnog niet slaapt, maar over het algemeen slaapt ze nu op vaste tijden in de ochtend en de middag. Ideaal voor moeders die een vast ritme. Iets minder ideaal als je weg wilt. En nu krijg ik waarschijnlijk moeders over me heen die zeggen: wees blij dat ze zo goed slaapt en je hebt er nou eenmaal voor gekozen. Absoluut, heb je helemaal gelijk in. Maarrr ik breng het meer ter sprake omdat ik mijn ervaring wil delen, wil laten zien waar het goed gaat en waar het minder goed gaat. En dat ik het dus lastig vind hoe ik hier mee om moet gaan.

Want soms kan het wel eens even niet anders, omdat je een afspraak hebt of iets dergelijks en je je kind toch mee moet nemen. Waar anderen een campingbedje neerzetten en haar op die manier laten slapen, is Elena terrorbaby en schreeuwt ze heel de boel bij elkaar als ik haar alleen maar in het bedje zet.

Dus, hoe zit het bij jou? Slapen jouw kids goed? en buiten de deur? Ben benieuwd naar je ervaringen, en ook: heb je tips voor mij?

Liefs,
Esther

Slaapzak: kijk op: https://www.puckababy.com/nl