De dagelijkse sleur die we allemaal haten

Jan 9, 2019 |

Elke week hetzelfde. Elke dag bijna hetzelfde. De ochtenden die vol zitten. De dag begonnen met een energiemeter op de helft van zijn volledige niveau door een barre nacht of omdat je ’s avonds laat nog ‘even de vaatwasser moest leeghalen’ of nog ‘even de was moest ophangen’. Elke dag de kids naar school, jij naar je werk, haasten om op tijd een gezonde maaltijd op tafel te zetten en ze op tijd naar bed te brengen. Je man die ’s avonds nog aandacht wil en de grote to-do lijst die elke dag weer *bam* in je gezicht geduwt wordt.

Door jezelf dan hè.

Het gevoel dat je nooit eens een paar uurtjes voor jezelf hebt. Het gevoel dat de kop koffie die je ’s ochtends op je werk drinkt terwijl je ook daar je to-do lijst aan het afwerken bent eigenlijk je eerste rustmoment is van de dag. Het gevoel al moe te zijn voor je op de helft van je to-do lijst bent. Uitkijken naar het moment dat je kinderen weer toe zijn aan hun middagslaapje zodat je weer een moment alleen heb a.k.a. het hele huis kan schoonmaken en je was kunt bijwerken.

Is dat dan het leven?

Rondrennen als een kip zonder kop voor een ander? Geen tijd meer hebben voor jezelf. Laatst zag ik een Instagram post waar ik mega van schrok. Het was een foto van een moeder met haar baby op haar borst. Ze keek vermoeid uit haar ogen. Als onderschrift stond er iets in de trant van: “Dit jaar heb ik geen goede voornemens of doelen voor het jaar 2019. Ik heb geen spannende dromen die dit jaar uit moeten komen. Dit jaar draait om overleven. Want moederschap is zwaar. Het gebruikt al mijn energie en ik ben zo moe.” Wauw. Moeder toch. Is dit het moederschap waar we allemaal zo naar verlangden? Is deze opoffering nodig?

Resoluut zeg ik: NEE.

Het leven is echt meer dan dat. En de weg naar een beter en leuker leven waarin je wél echt kan genieten van je kinderen, waarin je wel echt weer zin hebt om met ze op pad te gaan, leuke dingen te doen, het is zo dichtbij. Tuurlijk zit er altijd een zware kant aan vast. Gebroken nachten zijn zwaar, baby’s die om de 2 uur of minder voeding nodig hebben, peuterpuberteit, tienerpuberteit en alles daartussenin is zwaar. Maar ook mooi. En soms mag je best delegeren. Mag je best voor jezelf zorgen. Zodat je een betere en gelukkigere moeder bent.

Dus ik daag je uit: wat kun jij vandaag nog doen om uit die sleur te komen? Is er één ding wat je vandaag kunt uitbesteden of veranderen waardoor jij misschien 5 minuten over hebt op je dag? Vandaag één stap, over een jaar heb je een reis gemaakt.

Liefs,
Esther