Keuzes maken

Feb 4, 2019 | 0 comments

Het afgelopen half jaar was zwaar. En het aankomende half jaar gaat ook zwaar zijn. Het afgelopen half jaar door ziekte en door het maken van een rigoureuze keuze. De keuze om alleen verder te gaan. De keuze om alleen gelukkig te worden. De keuze voor mijn dochter. Over de details en over de inhoud van deze keuze wil ik niet spreken op social media. Dat gaat je, sec genoeg, niets aan.

Waar ik wel over wil praten, is over het principe keuzes maken. Het maken van een keuze doe je namelijk niet zomaar. En dan heb ik het niet over de keuze of je pindakaas of boterhamworst op je brood doet. Nee, ik heb het over rigoureuze keuzes maken. Keuzes die je leven doen veranderen. Het starten van een onderneming, afscheid nemen van een belangrijk persoon in je leven, een groot gewicht verliezen, een kind krijgen of het aannemen van een nieuwe baan. Iets waardoor je leven op zijn kop staat en iets waardoor je niet meer weet of je wel hetzelfde gevoel kunt behouden als nu. Iets waardoor je niet meer weet of je wel gelukkig zal worden. Vaak weet je al welke beslissing je wilt maken. Ondanks dat je niet weet wat eruit gaat komen. Je weet al dat je door het aannemen van die baan een leuker leven gaat krijgen, want het is precies wat je altijd al wilde doen. Maar de bezwaren in je hoofd maken dat je toch kiest voor je huidige, vertrouwde baan. Ondanks dat die baan je minder gelukkig maakt, minder geld oplevert of vooral: minder zekerheid.

Nu weet je wat je hebt.

Je weet dat je een baan hebt, een contract, een vast contract misschien zelfs. Maar je weet ook dat je een hele vervelende collega hebt waar je bijna onmogelijk mee kunt samenwerken. Je weet dat je een uur moet reizen om op je werk te komen. Je weet dat ze eigenlijk te veel vragen voor het loon dat je ontvangt. Toch kies je ervoor om te blijven. Waarom?

Je hebt zekerheid.

Een rigoureuze beslissing zorgt ervoor dat je uit je comfortzone moet. Want je leven gaat erdoor veranderen. Je leven gaat een andere wending nemen en je hebt niet de zekerheid dat het beter gaat worden. Je hebt niet de zekerheid dat je gelukkiger gaat worden. Maar je weet ook dat je in je huidige situatie OOK niet gelukkig bent. Anders werd je namelijk niet voor een keuze gesteld. Of je werd wel voor de keuze gesteld, maar wist ook direct wat je antwoord zou zijn.

Wat gek is dat toch, dat we onszelf liever het discomfort ‘gunnen’ dan dat we kiezen voor de betere weg.

Je kent het gevoel vast in het klein: liever blijf je op de bank zitten en sterf je een uur van de dorst, dan dat je van de bank af moet komen en een glas drinken inschenkt voor jezelf.

En je kent het gevoel vast in lange of korte termijn: liever kies je nu een pizza uit de oven die snel en makkelijk bereid is zodat je snel iets anders kunt doen, dan dat je in de tijd dat die pizza in de oven zou staan een salade bereid en op lange termijn geniet van een gezond en sterk lichaam.

We kiezen voor korte termijn comfort.

Ook in grote keuzes in het leven. Liever start je je onderneming niet, omdat het makkelijker is. Het kost tijd, energie, geld, en veel motivatie om je onderneming te starten. Op lange termijn ga je daar je gemak van ervaren. Ga je iets opbouwen waar je gelukkig van wordt. Terwijl als je de onderneming niet start, je nu niet uit je comfortzone hoeft, niet die energie erin hoeft te steken, maar wel altijd het gevoel blijft houden van: ‘had ik maar…’.

Dus is het makkelijker om de verkeerde keuze te maken? Op korte termijn? Zeker. Op lange termijn? Not so much. Dus is het beter om te kiezen voor je eigen geluk en te kiezen voor datgene waar jij heel blij van wordt. Op lange termijn dan. Want soms moet je absoluut eerst door een zure appel heen bijten voor je daar uitkomt.

Liefs,
Esther