Accepteren dat je nog niet weet wat je wilt of waar je naartoe wilt

Dec 8, 2019 |

Het is een fenomeen wat al een tijdje in mijn leven speelt. Wat wil ik nou eigenlijk? Ik heb nogal een bewogen jaar achter de rug en heb momenteel alle vrijheid om mijn leven in te delen naar mijn manier. Zoals ik het maar wil, met wie ik het maar wil en hoe ik het maar wil. En dan krijg ik dus keuzestress. Gister stond ik in een winkel die een opheffingsuitverkoop hield. Ze hadden mega veel korting op, ja, alles dus. Er lagen bergen met mooie kleding, make-up voor een derde van de prijs, servies, kerstspullen alles. Ik keek mijn ogen uit en ik werd ergens gulzig van al dat moois. Maar wetende wat mijn resterend shopbudget was, moest ik wel een keuze maken. Ik moest iets kiezen want ik kon niet alles meenemen wat ik zag. Ik heb de hele winkel doorgelopen en heb alle rekken gezien. En ik had geen idee wat ik moest kiezen. Uiteindelijk liep ik letterlijk met lege handen naar buiten. Uhh, stom! Nou ja, ik hield mijn geld wel in mijn zak en dat is op zich ook niet onverstandig, maar ik verbaasde mezelf. Een winkel vol mooie spullen en het had me zo overweldigd dat ik gewoon geen keuze heb gemaakt. Ja, de keuze om het lekker allemaal te laten liggen en verstandig naar huis te gaan met het geld nog op de bank. Dus even terug naar de reden waarom ik dit vertel. DIT is namelijk precies wat er ook gebeurt in het dagelijks leven! We hebben zoveel keuze en het zijn allemaal leuke en interessante keuzes waardoor we eigenlijk overweldigd raken en dan maar kiezen voor de makkelijkste weg: NIET kiezen. Want stel je voor dat je wel een keuze maakt en het blijkt de verkeerde te zijn. Oeps. Ik probeer me dan dus altijd voor te stellen wat er dan mogelijk zou gebeuren: meestal niks. Meestal is het ergste wat er kan gebeuren dat het mislukt en je energie hebt gestoken in een project wat niet naar je zin is. Is dat niet wat het leven is? Hetzelfde geldt in de liefde: je weet nooit precies of de partner die je kiest degene is waar je je hele leven mee samen zult blijven. Maar moet je het dan maar niet doen ook al voelt het nu goed en heb je het idee dat je wellicht wél je hele leven samen zult zijn?

Waarom doe je het niet gewoon?

En dan hebben we nog dat deel “Maar ik weet echt niet wat ik wil”. Nee, maar er zijn ook maar weinig mensen die dat wel écht weten, lijkt me. Dan kan je in de tussentijd wel iets proberen wat je ‘op zich wel leuk lijkt’ om jezelf in de tussentijd dat jij nog nadenkt over wat je nou echt wilt bezig te houden. En wie weet blijkt dat dan toch je passie te zijn of leer je er iets van wat je gaat helpen bij wat je wel echt wilt. Stel je nou eens voor. Je hebt in deze belabberde arbeidsmarkt de keuze tussen 3 bedrijven die jou alle drie willen hebben. Even simpel gedacht. Je bent caissière en je hebt de keuze tussen supermarkt A, B en C. Ok, en nu? Eigenlijk wil je niet je hele leven caissière blijven en wil je eigenlijk supermarktmanager worden. Alle drie de bedrijven bieden jou eenzelfde soort kans aan. Ze bieden je allemaal een baan als caissière aan met de mogelijkheid om door te groeien tot teamleider kassa. Niet helemaal wat je wilt en in principe zit je al bij supermarkt D maar kom je daar maar niet verder. Moet je dan maar blijven waar je bent, wetende dat je daar nooit supermarktmanager gaat worden? Of neem je een risico’tje en kies je voor het ongewisse en ga je ervoor? Tja, misschien valt het tegen en blijf je daar op caissière, maar hé, dan heb je het in ieder geval geprobeerd en hoef je jezelf nooit meer af te vragen of je daar niet toch beter af was geweest.

En zo simpel is het in veel situaties. Je weet altijd al wat je hebt maar nooit wat je gaat terugkrijgen bij het maken van een keuze. En als wat je hebt niet is wat je wilt, is een keuze maken eigenlijk altijd een goed idee. Dus durf een beetje en kies!