Mentaal drijfzand

Mar 6, 2020 |

 

Je grootste vijand ben je zelf. Ik vond de term ‘mentaal drijfzand’ heel typerend voor mijn eigen gedachtengang. Ik kan me doodergeren aan alle omstandigheden waardoor ik nu niet kan doen wat ik écht wil. En in sommige dingen is het ook zo (is dit een smoes?). Zo moet je fundering wel iets van vastheid hebben om een bepaald (groot) doel te halen. Ach, fucking vaag. Wat ik bedoel? Ik wil bijvoorbeeld heel graag ondernemen. Nu heb ik een heftig jaar achter de rug (smoes) en had ik in mijn hoofd maar ook praktisch in aantal verantwoordelijkheden die ik nu op me moet nemen niet de ruimte om me hier vol op te kunnen richten. Dan kan ik 2 dingen doen. Handdoek in de ring: jammer dan, ik zit het wel uit tot ik wel een keer ‘ruimte’ heb. Uh ja, hallo, dag droom. OF, ik kies voor KLEINE stapjes om daar uiteindelijk toch te komen. Ik las laatst een mooie metafoor hierover v.w.b. het aanwakkeren van je ‘vuurtje’. Dan kan je wel proberen een houtblok in de fik te steken, maar het gaat beter als je eerst wat kleine takjes neerlegt, aansteekblokje, spiritusje enzovoorts. Er zijn meer wegen die naar Rome leiden (dit is echt een cliché blog). Maar het is wel zo. Kleine stapjes zijn ook vooruitgang. Als ik me alleen maar richt op het einddoel: ondernemen, dan kan ik het wellicht wel vergeten ja. Maar ik kan heel veel doen nu om mezelf ‘klaar te stomen’ voor als ik wél de ruimte heb.

Mijn mentale drijfzand, het gevoel ‘vast te zitten’ is volledig onterecht. Maar alleen in tunnelvisie naar dat einddoel kijken maakt wel dat ik ‘vast’ zit. Kijkend naar het grotere geheel en alle tussenstappen die je kunt nemen brengen je uiteindelijk wel naar dat doel. Maar hoe dan?

Zo ben ik heel veel gaan schrijven voor mezelf. Persoonlijke ontwikkeling: herkennen van eigen patronen maar ook simpelweg van me af schrijven. Ook lees ik veel over psychologie: vind ik mega interessant en het liefste zou ik er een opleiding in volgen maar daar heb ik nu niet het geld en de tijd voor om dit nu te doen en te laten slagen. Zolang die opleiding niet haalbaar is, kan ik er wel alles over lezen en uitzoeken. Zelfstudie, dan gaat die opleiding straks ook een stuk gemakkelijker. Daarnaast heb ik nu een ‘gewone’ baan waar ik ook heel veel op kan steken over ondernemen. Ik ‘run’ mijn eigen ‘winkel’ waarbij ik verantwoordelijk ben voor een groep klanten in een bepaalde sector. Door me niet alleen bezig te houden met 1 onderwerp maar het volledige proces toe te eigenen, leer ik niet alleen over mijn vakgebied maar ook over het ‘runnen’ van een toko. Ook een soort studie.

En zo zijn er nog tientallen kleine dingen die je kunt doen om je eigen omgeving zo goed mogelijk te benutten. Soms is de kennis die je nodig hebt veel dichterbij dan je denkt. Je moet het alleen wel zien.

Dus, wat doe jij om je dromen na te jagen? Ben je al in de buurt?