Voor sommigen dit jaar iets te laat,  maar wellicht nog en hoop ouders die buiten de schoolvakantie lekker op vakantie willen gaan met hun nieuwbakken family. Doen!
Hoewel het zo simpel lijkt, want, baby slaapt nog veel, want, baby’s passen zich makkelijk aan, is het soms een flinke uitdaging om met een baby op vakantie te gaan.

Wij hadden het namelijk best onderschat, om eerlijk te zijn!

Onze dochter is nu bijna 11 maanden en krijgt steeds meer haar eigen zinnetje en haar karakter wordt steeds meer zichtbaar. Een prachtige leeftijd, want ze ontwikkelen ongeveer per dag.
We zijn net terug van onze eerste family vacay naar Annecy. Voor het eerst als gezin weg en, omdat we “ZO” ver weg zaten, in principe geen weg terug als we er eenmaal waren. Nu hadden wij het niet slechter kunnen plannen, of nouja, natuur kon het niet slechter plannen: onze dochter kreeg haar eerste TANDJE. Tandjes zijn een b*tch. Ja, meer kan ik er niet van maken. Het is gewoon k*t. Zo, dat is eruit. Het daagde ons als ouders in ieder geval goed uit. Terug naar de vakantie. Onze dochter is, wat je kun noemen, een wildebras. Slapen doet ze goed, maar alleen in haar bedje of tijdens een lange autorit. Niet in de wagen, niet in de draagdoek, niet in een bedje buiten een slaapkamer. Dus. Waar wij met z’n tweeën altijd uren onderweg zijn en het liefst van hot naar her vliegen, moesten wij ons nu herpakken en rustig aan doen. Of goed plannen. Of allebei, eigenlijk.

1. Geef je kindje in ieder geval 1 slaapje in een eigen bedje.

Wij merkten dat onze dochter het best ‘functioneerde’ op minstens 1 slaapje in haar eigen bedje. In de auto sliep ze toch vaak wat onrustiger en leek ze minder uitgerust dan wanneer ze in haar bedje slaapte. Wij planden dan vaak een dag waarbij ze bijv. haar ochtendslaapje in haar bed deed en een tweede slaapje in de auto. Als we een dag ‘doortrokken’ dan merkte je zeker ‘s avonds als ze naar bed moest dat ze uit haar doen was en oververmoeid, waardoor ze ook ‘s avonds en ‘s nachts slechter sliep.

2. Neem de tijd voor het slapen (en eigenlijk voor alles).

De eerste dag op een nieuwe locatie is bij Elena eigenlijk altijd DRAMA. Maakt niet uit of we op vakantie zijn, bij iemand langsgaan en haar daar op bed willen leggen, het is altijd krijsen. Als we ergens op bezoek zijn, dan is dit redelijk makkelijk op te lossen: dan maar niet slapen en wat vroeger weer naar huis. Op vakantie KUN je niet naar huis en zul je moeten roeien met de riemen die je hebt. Dat betekende dus veel geduld de eerste avond en veel geruststellen. Ik liep dan vaak door de kamer heen met haar, voedde haar nog eens en als ze echt overstuur raakte, even de kamer uit, rustig worden en opnieuw proberen. Dan waren we meestal een uurtje zoet en ging ze daarna toch slapen.

3. Go with the flow.

Deal with it. Het is nou eenmaal zo. Je bent op vakantie, je ritme is anders, je omgeving is anders, dus je kindje moet hier ook mee omgaan of leren omgaan. Dat moeten wij zelf ook en slapen dan soms de eerste nacht zelf ook niet lekker, want het is niet je eigen bed. Tja, je kan er ff niks aan doen, dus chill en besef je dat je het niet verkeerd doet als moeder, maar dat dit gewoon onderdeel is van het proces. Een kind verwerkt zijn indrukken veel intenser dan wij dat doen.

4. Een goede voorbereiding is het halve werk!
Probeer je spullen op orde te hebben. Weet waar je spullen zijn en zorg dat je ze op de pak hebt. Zodat je niet hoeft te zoeken op het moment dat je het eigenlijk al in je handen had moeten hebben (Shit, ze spuugt, waar zijn die doekjes? In de koffer? Maar we hadden toch nog een tasje met doekjes? Ook in de koffer…). Wat ik ook lastig vond: eten. Wat eet een kind als je uit eten gaat of je geen verse prutjes kan maken?! Ik heb het nu opgelost met wat biologische knijpzakjes van Ella’s Kitchen (#nospon). Ik ben nogal anti potjes enzo, maar ik had het idee dat ik weinig keus had. Mocht iemand nog tips hebben, deel ze in de comments!

5. Denk aan je partner!
In alle opzichten. Denk eraan dat je hem (of haar) hebt, dat hij jou dus kan helpen in het hele proces, maar denk ook aan hoe jij jezelf gedraagt en of je niet teveel op hem afreageert. Sinds onze dochter is geboren, merk ik dat mijn volledige prioriteit naar haar is verschoven. Logisch, maar het maakt ook dat ik nog wel eens op mijn partner kan snauwen en mijn frustraties naar hem uit. Niets mis mee, ik denk dat iedereen dat wel eens doet, maar wees je er wel bewust van en praat erover. Hij kan er ook niets aan doen dat je kindje zich zo gedraagt, en je kindje kan er al helemaal niets aan doen.