Ik vond en vind van mezelf dat ik geen standaard mama ben. Hoewel er een hoop dingen zijn waarvan ik zei dat ik ze nooit zou doen, doe ik ze nu toch. Tja. Maakt dat mij standaard? Nee. Wat me standaard zou maken, naar mijn idee dan, is als ik ‘toe zou geven’ aan het moederschap. En daarmee bedoel ik dat ik alles zou laten varen voor het moederschap. Al mijn dromen opzij zou zetten, mijn leven wijden aan mijn kinderen en niets meer zou doen wat IK wil. En begrijp me niet verkeerd, ik zeg niet dat vrouwen die wél ‘toegeven’ aan het moederschap ‘fout’ zijn. Want wat ik eigenlijk bedoel, is dat er vrouwen zijn die kiezen voor 100% moederschap. Want dat is hun droom. Dat is wie ze zijn en waarvoor ze op deze wereld gezet zijn. En ik ben dat NIET.

Knuffelen!

Ik ben een zeer liefdevolle moeder, mijn meisje wilde net niet slapen (tandjes enzo) en ik kon alleen maar denken: Hoe zielig ik het ook voor je vind, wat ben ik gelukkig dat ik nog even met je mag knuffelen nu. Ik voel zo’n intense liefde voor haar, dat ik er bijna van moet huilen als ik er over nadenk. Toch is het moederschap op zich niet mijn droomleven.

Tijd maken

Dan zijn er de moeders, waar ik het eigenlijk over heb, die gekozen hebben voor het moederschap en daarvoor hun dromen opzij zetten, ook al willen ze dat niet. Vrouwen die denken dat het niet kan of niet mogelijk is, omdat ze nou eenmaal moeder zijn. Omdat er nou eenmaal geen tijd meer is. Ho, wacht even! Je kunt tijd MAKEN! Tuurlijk heb je maar 24 uur in een dag, maar dat heb ik ook! Toch doe ik nu wat ik wil, en dat maakt mij een betere moeder. Want ik kies ervoor om gelukkig te zijn.

Uitstel is afstel…

Ik plan me suf, ik zeg ‘nee’ tegen de dingen die ik niet zie zitten en ik zeg ‘ja’ tegen de dingen die ik wil. Stel je voor: je hebt een goede vriendin, jullie kennen elkaar al jaren maar sinds je moeder bent geworden, spreken jullie amper nog af. “We moeten echt een keer afspreken!” en vervolgens zie je elkaar weer toevallig in de supermarkt, 2 maanden later. Ik kan ook doorpakken en het creëren. Ik hou mijn vriendin tegen en maak direct een afspraak voor de week daarop om koffie te gaan drinken. Regel een oppas voor die 2 uurtjes of ik laat haar naar mijn huis komen terwijl dochterlief slaapt, en voilà ik heb tijd gemaakt voor mijn vriendin en dus tijd gemaakt voor mezelf en voor wat ik wil en leuk vind.

Mijn droomleven

Mijn droomleven is namelijk een druk en vol leven. Een leven waarin ik lekker bezig ben, met mijn dochter, maar ook met de dingen die ik daarnaast nog leuk vind om te doen. Werk, bloggen, mensen helpen, leuke dingen doen met mijn gezin, met mijn familie en vrienden, samen zijn met mensen waar ik van houd. Dus kies ik er niet voor om een ‘standaard moeder’ te zijn. Kies ik ervoor om alles te doen. En soms gaat dat goed, soms totaal niet en moet ik gas terug nemen. Allemaal prima. Van fouten leer ik en als ik het allemaal niet zou doen omdat ik bang was om fouten te maken, dan zou ik niet zo verdomd gelukkig zijn als nu.

Liefs,
Esther