Buik issues en diëten

Dec 2, 2018

Al vanaf mijn geboorte heb ik problemen met mijn buik. Veel buikpijn, gasvorming, diarree, de hele rataplan. Allemaal te danken aan een glucose galactose intolerantie. Een intolerantie waar maar weinig mensen mee te maken hebben. Er is dan ook heel weinig over bekend. Het uit zich ook weer anders per persoon. Heel ingewikkeld dus.

Nu groei je er redelijk overheen en kun je door aanpassing in je dieet heel veel symptomen verminderen. Tot voor mijn zwangerschap ging het dus best redelijk. Waar mijn moeder vroeger speciaal brood moest bakken, speciale koekjes en cakejes omdat ik niets mocht van het normale spul, kon ik de laatste jaren steeds meer verdragen en at ik redelijk volwaardig mee. Alleen als ik ging bunkeren of veel stress had, speelden de symptomen weer op. Na mijn zwangerschap werd de buikpijn weer erg heftig en voelde ik me ontzettend opgeblazen. Ik leek soms wel weer 5 maanden zwanger, ondanks dat de zwangerschapskilo’s er allang af waren. Ik heb zelfs een test (oké, 5 testen…) gedaan om toch zeker te zijn dat ik niet weer aan het broeden was, haha!

Na 2 maanden élke dag buikpijn te hebben, ben ik teruggegaan naar de huisarts. Deze stuurde me door naar een diëtiste en samen zijn we gestart met 6 weken een streng FODMAP-dieet. Bij het FODMAP-beperkte dieet wordt gedurende minimaal 6 weken een aantal producten weggelaten uit de voeding, waarna je langzaam weer producten gaat toevoegen aan je dieet en er op die manier dus achter kunt komen, waar je lichaam op reageert en wat je dus kunt uitsluiten uit je dieet om geen of minder klachten te hebben. Het dieet is eigenlijk bedoeld voor mensen met PDS, echter zijn mijn klachten erg te vergelijken. Bij ongeveer 75% van de mensen die het dieet doen, is er resultaat.

FODMAP is een afkorting voor:

  • F Fermenteerbare
  • O Oligosachariden
  • D Disachariden (lactose)
  • M Monosachariden (fructose)
  • A And
  • P Polyolen (suikeralcoholen)

Zo gezegd zo gedaan ben ik hier mee gestart. Week 1 ging eigenlijk best aardig. Week 2 werd weer verschrikkelijk en week 3 eigenlijk ook. Ik zal toch niet bij die 25% horen?! Toen ben ik zelfs terug gegaan naar de huisarts, die me heeft doorgewezen naar de Maag Darm Lever arts. De doorverwijzing was nog niet eens verwerkt, en mijn klachten lijken ineens een stuk minder te worden. Zou het dan toch werken? Week 5 ging het volledig mis. Ik had iets gegeten waar achteraf gezien zuivel in zat. Stom. Ik kreeg ontzettend veel buikpijn, die ik dus kon verklaren. Maar die buikpijn werd alleen maar erger en ging niet meer weg. Terug naar de huisarts, geprobeerd om mijn afspraak te vervroegen, zonder succes. De huisarts kon alleen pijnbestrijding meegeven, maar had geen idee wat ‘ie met me aan moest. Een colonscopie gedaan, nog meer uitleg geprobeerd te geven en te ontvangen, maar er leek niet eens interesse te zijn.

Nu, weken later, ben ik erachter waarom het FODMAP dieet niet voor mij werkte. Want je mag nog steeds een hoop koolhydraten (die zich in je lichaam omzetten in suiker) die voor mij dus de boosdoener bleken. Dus in plaats van enkel de suikers uit te sluiten zoals je dat bij het FODMAP deed, heb ik een nog zwaarder dieet gevolgd: het Keto dieet. Hierbij eet je zo goed als geen suikers meer, in welke vorm dan ook. Zelfs fruit wordt grotendeels uitgesloten. En je raad het misschien al: al mijn klachten verdwenen als sneeuw voor de zon. Onderaan zie je de video hierbij waarin ik een dagboekje geef over hoe het keto dieet voor mij ging.

De enige manier om achter dit soort dingen te komen, is onderzoek doen. Onderzoek naar het waarom. Onderzoeken hoe mijn lichaam reageert op bepaalde voeding, op bepaalde situaties en op zoek gaan naar methodes om mijn lichaam te testen. En wat ik zo jammer vind, is de muur waar je tegenaan loopt als je met dit soort klachten naar de dokter gaat. Want er zijn zoveel mensen met buikklachten, die niet meer normaal functioneren door hun klachten. Die een lage standaard hebben aangenomen omdat ‘het er nou eenmaal bij hoort’. Nu ik erachter ben wat er bij mij werkt en ik dit heb toegepast, ben ik niet alleen pijnvrij, maar heb ik er ook nog eens een ton aan energie bij. Ik heb weer zin om aan te pakken, te gaan en te genieten van het leven. Waar ik als eerste stopte, ga ik nu door. Het is een deel mindset, maar ik had wel mijn gezondheid terug. En daar teken ik voor! Dan maar een taartje minder…

Dit schreef ik een aantal weken geleden, maar besloot het nog niet te publiceren. Nu heb ik weer een update, want zoals je al kon lezen op mijn blog ben ik vorige week opgenomen met een vermoedelijke darmontsteking. Waar dat opeens vandaan komt is mij een raadsel. Ik heb de touwtjes van mijn dieet nog strakker aangetrokken en merk dan ook dat de pijn die ik nu heb niet is van het opgeblazen gevoel, maar werkelijk een ontstekingspijn. Graag wilde ik hier toch over schrijven, want misschien heb jij iets gelijksoortig meegemaakt of loop je ook tegen de muur van onkunde binnen de ziekenhuizen. Dus ik hou je graag op de hoogte, zodat ik je hopelijk moed kan geven. Moed dat je niet alleen bent en moed om door te gaan en geen genoegen te nemen met “Het gaat wel.”. Het gaat helemaal niet. Het hoort niet zo te zijn dat je dagelijks bezig moet zijn met hoe je je voelt en dat je jezelf laat beperken in wat je doet en kunt omdat je lichaam ‘nou eenmaal niet meewerkt’.

Heb jij ook ervaring met buikklachten? En weet jij waar je op moet letten? Ligt het aan het eten? Aan stress? Let me know!

Liefs,
Esther