Sinds ik om 06:15u opsta op een doordeweekse dag, merk ik dat mijn dag veel rustiger begint. Ik heb tijd om
mezelf te verzorgen en klaar te maken, zelfs tijd om nog een kop koffie te drinken voor de hectiek begint. Dat is mijn manier om te zorgen voor mezelf. Zodat ik een beter moeder ben, een betere partner en een betere ik. Want niemand heeft er wat aan, als ik mezelf voorbij loop en me overdonderd voel door alles wat me ‘overkomt’. Want als ik niet voor mezelf zorg, dan overkomt het leven me in plaats van dat ik er zelf invloed op heb. Hoe meer ik het heft in eigen handen neem, hoe leuker mijn leven wordt en hoe leuker het leven van de mensen om mij heen wordt. Ik heb heel veel moeite met discipline en positief blijven. Dat is kennis die ik eigenlijk pas dit jaar heb ondervonden. Want discipline lijkt zo makkelijk: gewoon doen. Maar je moet het wel gewoon doen ;). Het gaat niet altijd van een leiden dakje en soms is het gewoon zwaar, het leven. Moeilijk. Dus dan is positief blijven ook lastig. Want als je niet gedisciplineerd bent, stop je dus met waar je mee bezig was. En als je stopt, mislukt het of faal je, en dat is negatief, en dan voel je je negatief. En voilĂ , daar is dan die spiraal.

Dus sinds een tijdje probeer ik die tijd voor mezelf in te plannen. Ik vraag mijn partner om even te eten met mijn dochter, zodat ik rustig kan douchen. Ik kies ervoor om vroeger op te staan. Ik vraag mijn moeder of ze een dagje wil oppassen, ook al ben ik vrij. Ik vraag mijn partner om thuis te blijven terwijl mijn dochter slaapt, zodat ik een uurtje kan gaan sporten. Want ik ben een betere moeder als ik voor mezelf zorg. Ik ben een lievere, leukere, betere partner als ik voor mezelf zorg.

En in de tijd dat ik dus me-time heb, probeer ik me heel bewust te zijn van dit moment en probeer ik optimaal te genieten van dit moment. Want dat is mijn moment. Mijn tijd. Dus ik mag doen wat ik wil in dat moment. Ik mag een film kijken, een foute serie, ik mag koffie drinken, ik mag een wijntje drinken, ik mag mijn kat knuffelen, ik mag sporten. Ik beslis.

Ik bouw ook een momentje self-time in, als ik naar mijn werk rij en weer naar huis. Dan heb ik namelijk 40 minuutjes in mijn auto dat er niemand om me heen is en er niemand tegen me praat. Tegenwoordig luister ik daarom naar podcasts. Luisteren naar mensen die mij inspireren. Luisteren naar kennis van anderen die ik zelf kan gebruiken in mijn leven. ALs ik dan ‘s ochtends op mijn werk aan kom of ‘s avonds thuis kom, voel ik me veel energieker. Want ik heb weer een boost aan motivatie in mijn hoofd zitten en ik mag weer knallen. Ik mag mijn best weer doen op mijn werk en thuis mag ik weer bij mijn gezin zijn. Dat maakt het voor mij zo belangrijk om dit soort momenten in te plannen. Want die avonden dat ik doelloos zat te Netflixen, of doelloos zat te socialmedia’en (is dat een werkwoord?), werd ik niet gelukkiger. Werd ik geen betere moeder of partner. Dus kies ik nu om dat wel te worden. Niet voor iemand anders, maar voor mezelf. Voor het leven dat ik wil leiden. Voor de persoon die ik wil zijn. En voor het geluk dat ik wil voelen, elke dag weer.

 

Liefs,

Sia