Ik ben nogal een chaoot. Zo, die is eruit. Ja, ik kan er weinig van maken. Mijn hoofd lijkt een beetje op een stapel papier dat is gegrepen door de wind en daarna door regen, storm, hagel en onweer is aangedaan. De blaadjes liggen overal en er staat overal best zinnige tekst op, maar het ligt wel door elkaar en het vliegt soms weg en met dat ik dit typ weet ik al niet eens meer waar het over gaat. Snap jij het nog?!

Een chaoot dus. En als moeder schijnt het dat je dan heel goed moet zijn in multi-tasken. Haha. Grappig. Je moet met een kind op je arm in een pan kunnen roeren, zonder dat het aanbrandt, zonder dat de vetspetters over de schattige beentjes van je baby uitspatten, terwijl je aan de telefoon bent met je moeder om een oppas te regelen voor volgende week zaterdag en je die afspraak gelijk in de agenda zet zodat je hem niet vergeet. Nou, bij mij lukt dat dus niet. Ik ben geen multi-task moeder. Ik dacht altijd dat ik redelijk goed was in multitasken. Deed ik alvast een stukje van de was, terwijl ik aan het koken was dan vergat ik de rest van de was op te ruimen (Die ik opstapelde en je raadt het al, die stapel viel geheid om.) en mijn prakje was aangebrand, overgaar en niet te vreten. En dat waren dan nog maar 2 dingen tegelijk.

Mede dankzij mijn partner die mij goed genoeg kent om te weten hoe ik in elkaar steek, heb ik dat roer omgegooid. Probeer ik de dingen één voor één te doen. Alleen maar koken, alleen maar was opruimen, alleen maar stofzuigen, alleen maar zooitjes opruimen (en me niet laten afleiden door dat fotoboek wat ik onderin een la heb gevonden en al zoooooo lang niet heb ingezien). Op mijn werk, idem dito. Ik heb een baan waarbij ik veel dingen moet monitoren en opvolgen. Ik heb dus tegenwoordig mapjes: mapjes van klanten, mapjes van lopende klachten, een takenlijst met herinner knopjes en een schrift waar ik alle vluchtige notities in noteer. Alles om maar niets te vergeten en alles om elke taak DIE ik uitvoer, op 100% uit te voeren. Want ik word chaotischer van 100 tabbladen die openstaan, troepjes hier en daar en een takenlijst die alleen in mijn hoofd zit en niet voor me is opgeschreven. Dus leer ik stapje voor stapje hoe ik dus alles op mijn beste manier kan doen, stap voor stap. En nu ik dit leer, mezelf forceer het op die manier te doen, kom ik erachter dat ik veel efficiënter wordt en minder tijd nodig heb voor hetzelfde werk. Ik stapel het niet meer op en doe dan alles in een keer, ik probeer juist te doseren en elke dag een beetje te doen. Voor mij, de chaoot der chaoten, werkt dit perfect. Het IS nog niet perfect, maar we zijn weer een stukje dichterbij!

 

Liefs,

Sia