Vandaag luisterde ik naar een podcast over het zijn van een ideale klant. Omdenken was het eigenlijk. Want we willen allemaal het beste zijn in wat we doen. In blogger zijn, in ons werk, in wat we in ons werk voor onze klanten bijvoorbeeld doen. Maar deze podcast ging juist over het deel waar je zelf de klant bent en je iets extra doet voor de verkoper zodat de verkoper je meer gaat waarderen. Zo werd gesteld dat je bijvoorbeeld even de tijd neemt om iemand netjes gedag te zeggen, te bedanken voor de dienst die je is gedaan en een fooi te geven. Het is ergens geweldig bedacht en zo simpel. Want inderdaad, het kost je (behalve die fooi ;)) niets extra’s om gewoon aardig te zijn en iemand te waarderen. Denk maar na, ik werk bijvoorbeeld in een handelsbedrijf waar ik met klanten te maken heb die bijvoorbeeld een lading met producten van ons aangeleverd krijgen. Mijn ideale klant zou de klant zijn die mij bedankt voor de snelle levering, feedback geeft over het ontvangen product, en zijn factuur op tijd betaald. Dan bouw je namelijk een band op en dat maakt ook dat ik veel meer voor die klant over heb. De volgende keer dat hij zou bestellen, zou ik veel meer willen doen dan voor die klant die constant te laat betaald, altijd klaagt over kleine dingen en van mij het uiterste eist terwijl dit realistisch gezien misschien niet eens mogelijk is.

En zo is het natuurlijk ook voor het dagelijks leven. Niet alleen in klant zijn. Ook in vriendin zijn, in partner zijn, in moeder zijn en in welke rol je ook vervult. Want als ik iets doe voor een ander, zal ik zien dat ik dit ook terug kan verwachten. Na mijn post laatst waarin ik vertelde welke lessen ik van mijn moeder had geleerd, veranderde er in het klein wel wat voor mij. Mijn moeder waardeerde mij nog meer als dochter omdat ik mijn waardering over haar uitsprak ten overstaan van de wereld. Mijn directe omgeving loofde mijn mooie woorden en ik kreeg hier veel complimenten over. Ik sprak ook in een positieve zin over haar. Omdat ik het meen. Maar ik had het ook heel anders kunnen formuleren terwijl ik wel hetzelfde bedoelde. Mijn woordkeuze is zo belangrijk geweest hierin. In plaats van “Kies voor jezelf” had ik ook kunnen zeggen “Wees ego├»stisch”. Het komt in de essentie misschien op hetzelfde neer, maar die tweede woordkeuze klinkt (volgens mij) veel negatiever.

En ook het ‘iets doen voor een ander’ is zo simpel maar kan je zoveel verder helpen. Ik probeer het ook te doen. Het afruimen van de tafel als ik bij m’n schoonouders eet. Drankjes inschenken op de verjaardag van mijn zus. Het luisteren naar een vriendin. Het helpen van een collega bij een rotklusje. Iemand succes wensen voor een belangrijk gesprek waar ze je die week over hebben verteld. Het maakt dat iemand zich gewaardeerd voelt. Hetgeen je zelf ook wilt voelen.

Ik geloof in het principe “what you give is what you get”. Als ik negatief ben, als ik neerslachtig ben, dan straal ik dat uit en daar ‘besmet’ ik anderen mee. Als er iemand in de ruimte is die heel positief en blij is dan kan zo iemand de hele kamer oplichten en meenemen in die sfeer. En dat kan ook in de negatieve vorm. Dus je daar bewust in zijn, vind ik mega belangrijk. Is dat makkelijk? Nee. Want ons oerbrein zorgt voor dat negativisme. En hoe minder we daar aan toe geven, hoe mooier het leven kan worden.

Liefs,

Sia