Ik ben een meisje van de dag. Ik ben de zon en de maan. Ik ben gelukkig en verdrietig. Ik ben alles tegelijk. Kennen jullie dat? Wispelturigheid! De fase in je leven waarin je niet weet wat je wilt, vandaag besluit een marathon te willen lopen en morgen daar een marathon Netflix van maakt. Ik ben er zo eentje. Extreem gepassioneerd over heel veel tegelijkertijd in alle vormen en maten van het woord. Extreem gelukkig omdat de zon schijnt en extreem ongelukkig omdat ik weer een pukkel op m’n kin heb. Wat hebben we het toch zwaar met ons eigen leven. En inderdaad, dat terwijl de zon voor niets opkomt en die pukkel helaas ook. Ik zie een vlinder en ga erachter aan, vergeet dan alles om me heen. Ik ben eigenlijk geen meisje van de dag. Ik ben een meisje van het moment. Ik ben iemand die vanuit karakter al zo in elkaar zit.  

Maar het maakt mij wie ik ben, en waar ik vroeger dacht dat ik de enige was, blijkt tegenwoordig toch dat er meer mensen zijn met diezelfde gedachtegang. Het is namelijk de creatieve spirit van iemand die zijn dromen najaagt. De spirit van iemand die het leven wil leven en van wie ondanks zoveel wispelturigheid een aantal doelen heeft gesteld in het leven. Die heeft gekozen voor geluk. Mijn keuze is geluk. Het is mijn slogan. Het is mijn levensquote. Kiezen voor wat je echt wilt. Dus geef ik me over aan die wispelturigheid. Omdat het mijn sterkte kan zijn, als ik dat wil. Dat is zo mooi van eigenlijk alle eigenschappen die een mens kent. Je eigen mindset en je eigen houding erover, kunnen elke eigenschap tot iets moois maken.

Herkennen jullie je ook hierin? Of blijk ik tóch de enige te zijn?

Liefs,

Sia