Waar veel vrouwen gelukkig kunnen zeggen dat ze een heerlijke zwangerschap hebben ervaren en hebben genoten van het getrappel in hun buik, had ik een wat lastigere tijd. Ik vond het namelijk een hele turbulente periode, met uitdagingen, met plezier, met genieten, maar ook zat er bij mij een schaduwzijde aan. Ik was namelijk de volledige 9 maanden uitgeput. Lichamelijk dan. Ik kon weinig, mijn lichaam had er even geen zin in, mijn hart klopte in mijn keel terwijl ik niets deed, ik had een lage bloeddruk en was zeer vermoeid. Ik moest zelfs stoppen met werken, zo slecht voelde ik me. Toch heb ik geprobeerd om er wel een fijne periode van te maken. Wetende dat ik dit met mijn eerste kindje maar 1 keer mee zou maken. Wetende dat dit iets heel bijzonders was. Ik vond het geweldig om zoveel mogelijk op te zoeken over zwangerschap, baby’s en het moederschap. Want naast een prachtig cadeau wat me werd gegeven, werd ik soms ook bang.

Want ik had wel de verantwoordelijkheid over zo’n klein mensje en moest zorgen dat haar niets zou overkomen. En aan de ene kant weet je dat er mensen zijn die veel minder goed zijn voorbereid of minder ‘capabel’ zijn dan jij en dat die ook ‘gewoon’ een kind groot kunnen brengen. Maar het is wel een hele verantwoordelijk en je wilt het zo goed mogelijk doen. Want ook al heb je het mensje nog nooit gezien, het is nu al alles en meer voor je. Je zou er voor sterven. En dat is best beangstigend soms. En het verbaast me dan ook dat er eigenlijk zo weinig begeleiding in is. Tuurlijk is er het consultatiebureau, de kraamzorg, de verloskundige. Zij leren je de basis van het zorgen voor je kind.

 

Maar niemand leert je iets over het MOEDERSCHAP. Niemand leert je hoe je met deze nieuwe emoties om moet gaan. Het is net alsof je al je diploma krijgt (je baby) terwijl je de studie nog moet beginnen. Tijdens mijn zwangerschap las ik ontzettend veel, maar er zijn genoeg moeders die dit niet doen, hier niet over nadenken of het gewoon over zich heen laten komen. En dat laatste is wat je in ieder geval moet doen. Hoe je jezelf ook hebt voorbereid voor je zwangerschap en de geboorte van je kindje: laat het over je heen komen. Want je kunt je 100 situaties inbeelden van hoe het gaat zijn, het gaat toch altijd anders dan je had verwacht. Zelfs als je een tweede of derde kindje krijgt, gaat het elke keer weer anders zijn. De basis, die je wordt aangeleerd door die instanties om je heen, die blijft hetzelfde. Maar elk kindje is anders. Elke moeder is anders. Elke moeder wil het beste voor haar kindje. We zouden dus ook best wat liever mogen zijn voor elkaar, wij moeders. Want we hebben allemaal een mening over elkaar, over het moederschap en over onze kinderen. Maar wat mij betreft, als je het met liefde doet, doe je het goed!