Ik loop maar achter de feiten aan

Dec 6, 2018

Achter de feiten aanlopen. Het klinkt zo cliché. Het gevoel alsof je het niet helemaal onder controle hebt. Alsof er weer iets gebeurd waar je weer niets aan hebt kunnen doen… Of toch wel?

Ik merk de laatste tijd dat de dingen zich als het waren ophopen en ik dan uiteindelijk op het onvermijdelijke punt kom waarop ik moet aangeven dat het me niet lukt. Dat mijn hele huishouden zich heeft opgestapeld, mijn hoofd overvol is en ik nergens tijd voor heb. Mijn vriendinnen heb ik verwaarloosd en mijn partner soms vergeet. Maar is dat echt omdat het teveel is? Of is het gebrek aan goede planning?

Of een combinatie van beiden, stiekem!

Het ‘achter de feiten aanlopen’ is voor veel vrouwen bekend en is niet iets van gisteren. We scheppen steeds meer verwachtingen. Willen zelfstandig zijn, onafhankelijk zelfs. Maar we kunnen niet de wereld dragen. En dat is wel wat we onszelf opleggen. En dat is ook logisch, want we willen zoveel. We willen een gelukkig gezin, we willen alles goed doen en alles ook zelf doen. We zeggen niet gauw ‘nee’, we zeggen veel te vaak ‘ja’. En dan is het onvermijdelijke daar:

je kaartenhuis valt langzaam in elkaar.

En als het dan gebeurt, dan snap je niet waarom dit jou weer moet overkomen. Je snapt niet dat je kaartenhuis valt. Je deed toch alles goed? Wat ging er dan mis? Waarschijnlijk had je teveel hooi op je vork. Was je alles tegelijk aan het doen en daar ga je de steekjes laten vallen. Ik herken het bij mezelf, maar wel vaak pas achteraf. Dat maakt het zo stom. Dan heb je voor je gevoel alles gedaan om iets te laten werken en dan mislukt het toch. Dan heb ik er bijvoorbeeld alles aan gedaan om alles te regelen rondom Elena maar dan ben ik uiteindelijk toch iets heel simpels vergeten. Zo stom. En achteraf had ik het best kunnen voorkomen. Ik had bijvoorbeeld meer tijd kunnen nemen voor ik thuis wegging, of toch haar maaltijden in het weekend kunnen voorbereiden. En vaak kijk ik dan terug en besef ik dat ik iets anders heel simpels helemaal niet had hoeven doen maar dat heeft me dan wel veel tijd gekost. Maar leren van je fouten doen we allemaal en we moeten het onszelf niet te kwalijk nemen.

Van leren worden we beter en weten we hoe het de volgende keer anders moet.

Ga jij ook zo om met jouw fouten? En herken je het ‘achter de feiten aanlopen’? Let me know!

Liefs,
Esther