Ik was moe. Doodmoe. Ik was altijd al de eerste die afhaakte als er een feestje was. Ik was de eerste die naar bed ging. Ik was de eerste die zei dat ik moe was. Ik was de eerste die opgaf. 

Ik heb mijn leven lang gekozen voor de makkelijke weg. En ik vroeg mezelf altijd af: Waarom? Ik was op zich wel een doorzetter, ik heb mijn studie goed afgerond en binnen de 4 jaar die daar voor stonden, maar ik had toch altijd het idee dat er meer in zat dan ik liet zien. En dat gevoel heb ik soms nog steeds. Echter is mijn mindset veranderd. Want ik ga nu kijken wat er gebeurt als ik doorga. Wat gebeurt er als ik niet opgeef. Wat gebeurt er als ik geniet van het leven en dat op nummer 1 zet?

Er waren 2 redenen voor de vermoeidheid. 1 was gezondheid, door mijn intolerantie. 2 was doorzettingsvermogen. Soms moet je kiezen voor iets wat energie ‘kost’, zodat je er energie van ontvangt. En dat realiseer ik me steeds beter. En dat heeft me ook doen besluiten te kiezen voor wat ik wil: voor wat mij gelukkig maakt. Want ik kan wel ‘s avonds ‘uitgeput’ op de bank gaan liggen, maar dan weet ik dat de volgende dag hetzelfde weer zo gaat gebeuren. `Een spiraal. Een neerwaartse.

En we kennen allemaal de excuses:

  • de knop moet even om…
  • als ik een nieuwe baan heb, dan…
  • als ik me beter voel, dan…
  • als ik 10 kg minder weeg, dan…
  • als de kinderen wat ouder zijn…
  • ik heb geen tijd
  • ik kan het niet veranderen want…
  • als ik die opleiding heb gedaan (je moet nog starten…) dan ga ik het doen!

En zo zijn er nog 1000 excuses waarom je iets niet kunt doen. DUS, in plaats van te wachten op het juiste moment… KIES het juiste moment! Dus ga ervoor. Doe het. Doe wat jij voor ogen had. Het moment kies je zelf. Het moment is NU. Wie weet wat morgen brengt.

Liefs,

Sia