Je komt alleen en je gaat alleen. het gaat erom wat je in de tussentijd doet. Nou, een heleboel. En hoewel het leven ‘kort’ is, je moet toch je leven zo goed en leuk mogelijk indelen. Zoals jij het wilt. En dat is soms lastig, is mijn ervaring. Want we willen vanalles, maar doen het niet allemaal. Wat brengt dan die weerstand met zich mee? Waarom DOEN we het niet gewoon? 

Ons oerbrein vertelt ons dat we dat niet kunnen, dat we moeten kiezen voor veiligheid en garantie. Niet voor dingen die buiten onze comfortzone liggen. Niet voor dingen die we eng vinden maar wel willen. Want ondanks dat je met je volle verstand ‘ja’ zegt, zal je oerbrein altijd weer twijfel brengen. Twijfel of je het nou wel moet doen, of het niet teveel geld kost, of je dan niet alles kwijt raakt, of niet alles veranderd dan, of de wereld niet stopt met draaien als jij gaat doen wat je wilt doen. Tja, daar moet je mee leren omgaan. Leren hoe je jezelf kunt overtuigen dat, wat jij wilt, ECHT ok is. Dat de wereld niet vergaat en dat het hartstikke leuk is om je dromen na te jagen. Stel, je wilt al heel lang een blog beginnen, en je droom is dat die blog uitgroeit tot één van de grootste van Nederland. Dan ga je nadenken hoe je daar gaat komen en je zult waarschijnlijk heel veel beren op de weg zien. “Er zijn er al zo veel, ik val niet op, ik schrijf niet goed genoeg, ik ben niet interessant genoeg, bloggen gaat vast niet meer zo interessant zijn in de komende tijd dus ik ben eigenlijk al te laat, het kost zoveel tijd, het kost zoveel energie en bla bla bla. Terwijl de simpelste weg om die grootste blogger te worden is: STARTEN. Gaan met die banaan en start gewoon. Doe het gewoon. Je ziet vanzelf wel waar het schip strand. Maar zolang jij niet begint en je afvraagt ‘Wat als?’ Dan ga je sowieso nooit die grootste blogger ooit worden. Kijk naar mij: ik ben denk ik 2 jaar terug mijn blog gestart met de intentie ‘wat’ volgers te krijgen die het leuk vinden om mijn teksten te lezen. Toen stopte ik daar elke keer weer mee omdat ik niet doorzette en omdat ik mijn doel niet concreet had gesteld. Nu ik dat wel heb gedaan, resteert me alleen het doorzetten! En dat is ook weer een kwestie van DOEN, hoe moeilijk het soms ook is om vol te houden, hoe moeilijk het soms is om inspiratie te krijgen, elke dag weer. Maar ik weet dat ik dit wil en ik weet dat dit mijn droom is. Ik ga er voor!

Dus dit was even een preach van mij naar jou: Luister niet naar je oerbrein, luister naar je dromen en ga ze achterna!

Succes!

Liefs,

Sia