Maar wat deed ik dan vóór ik een kind had?

Dec 7, 2018

Deze vraag stel ik mezelf weleens. Ik heb geen idee meer. Ik had het toen mega druk. En nu eigenlijk nog steeds.

Maar waar had ik het toen zo druk mee?

Laatst sprak ik met een vriendin die (nog) geen kinderen heeft en ze vertelde me over haar week. Hoe druk ze het had gehad en hoe weinig ze haar partner had gezien die week. Beiden moesten we er wel om lachen, want hoe moest in dat plaatje een kind komen? Daar was toch geen tijd voor?! Ik vertelde over mijn eigen leven en hoe Elena daarbij was gekomen. En het belangrijkste:

Het leven stopt niet na het krijgen van een kind.

Het is waar. Het is je eigen mindset, je eigen gedachtegang, je eigen manier hoe je ermee omgaat. Tuurlijk pas je je leven aan, tuurlijk verandert er een hoop in je leven. Toch is er ook een hoop wat gewoon hetzelfde blijft. Ik kan nog steeds elke week gaan sporten als ik wil (nu nog de motivatie ;)), ik kan nog steeds iets gaan drinken met een vriendin, ik kan nog steeds op datenight met mijn partner. Het vergt alleen wat meer organisatie. Als ik zelf weg wil, moet mijn partner er zijn of moet er oppas geregeld worden. Maar het hoeft geen ‘excuus’ te zijn om niet meer aan mezelf te denken. Om te stoppen met Esther zijn en alleen nog maar mama te zijn. Dat hoeft niet.

Mijn dochter heeft mij absoluut nodig, maar ik ben niet onvervangbaar.

En soms loopt het anders dan je soms dacht. Dan had je een avond voor jezelf gepland of je staat op het punt om weg te gaan om een wijntje te gaan drinken met een vriendin en poef, je baby krijst het uit en heeft je nodig. Ja, dan zet je alles opzij en ben je er voor je kind. Omdat je zo ontiegelijk veel van je kind houdt. En alles voor ze over hebt. Maar zo nu en dan even voor jezelf zorgen is absoluut geen zonde!

Liefs,
Esther