Moeders die werken

Nov 17, 20180 comments

Vaak word ik erop aangesproken: wauw, werk jij 36 uur? Wat veel!

Ja, dat klopt, ik werk 36 uur. Ik hoor mezelf soms excuses maken. Ik hoor mezelf uitleggen waarom het okay is. Maar ik hoef me niet schuldig te voelen. Ik heb een duidelijke keuze gemaakt en weet ook waarom ik dit doe. Een goede, onafhankelijke toekomst waarbij ik geen zorgen heb over welvaart en mijn kind alles kan bieden wat ik vind dat het nodig heeft. Valt niet mee, want het leven gaat niet altijd over roosjes. Maar ik probeer door mijn ‘beperkte tijd’ ten opzichte van een moeder die wel thuisblijft, optimaal te benutten. Probeer optimaal te genieten van mijn kind en de tijd die ik met haar heb zo leuk mogelijk te besteden.

En dat werkt voor mij.

Dat werkt voor Elena.

Vanaf december heb ik een nieuwe baan en werk ik gem. 30 uur per week. 6 uur minder dan voorheen dus, maar voor mij zo een groot verschil! Ik ga vaker bij mijn dochter zijn en ook mijn partner gaat een dag minder werken, zodat we vaker bij onze dochter kunnen zijn. Heerlijk! Maar ik zou mijn werk absoluut niet willen missen. Ik zou gillend gek worden. Iets wat andere moeders helemaal niet hebben. Die zouden de tijd thuis met hun kids absoluut niet willen missen. En daar schreef ik al eerder over, beide wegen zijn helemaal okay, als je er zelf maar gelukkig van wordt. Maar graag zou ik een kijkje in de keuken willen geven bij een moeder die het wel doet, fulltime werken. Want ja, het is soms pittig, ja, je hebt beperkte tijd, maar JA ik krijg er veel voor terug.

Ik geniet van mijn tijd die ik met mijn dochter heb, maar ik ben ook nog steeds Esther.

De vrouw die vroeger riep dat ze carrière wilde maken en onafhankelijk wilde zijn. Dus waarom zou ik daar met mijn 24 jaar mee stoppen? Omdat ik een kindje heb? Wat mij betreft niet. Ik kies ervoor om dit te combineren. En ook kies ik ervoor om dit NU te doen, zodat ik straks, als Elena wat ouder is, WEL een stapje terug kan doen en bij wijze van straks met koekjes en thee op haar kan wachten tot ze thuis komt van school. Ik wil vrijheid creëren, voor mezelf en voor mijn gezin. En dat is nu soms een opoffering, maar ik geloof erin dat dit zich terug gaat betalen. One way or another.

Hoe sta jij hierin? Werk je nog? Ben je minder gaan werken? Of juist meer? Ik ben benieuwd naar je verhaal!

Liefs,
Esther