Wat me zo verbaast in het leven is dat mensen zo vaak genoegen nemen met de situatie zoals deze is. Zelf heb ik hier ook een handje van, maar alleen in specifieke onderwerpen. Voornamelijk in de ongemakkelijke situaties, zoals waar ik deze week al eens over schreef.

Terwijl het zo belangrijk is om op te komen voor je eigen belangen.

Hoe moeilijk dit soms ook kan zijn. Ik merk bij mezelf dat de grootste belemmering mijn eigen gedachtes zijn. Doordat ik beren op de weg zie en van muggen olifanten maak. Ik ga me situaties voorstellen, wat als, wat als. Terwijl de oplossing vaak simpel is en als je de stap hebt gezet om voor jezelf op te komen dan kom je er vaak achter dat die oplossing helemaal niet zo zwaar was als jij dacht.

Dat je er beter van wordt.

Ik had het laatst met een klant op mijn werk bijvoorbeeld. Zo’n klant die je liever niet hebt. Die je liever ziet gaan dan komen maar die je toch moet bedienen omdat ‘ie nou eenmaal geld oplevert. Deze man kwam uit het Midden-Oosten en daar is de cultuur blijkbaar anders (???). Hij was namelijk erg denigrerend naar mijn collega die hard haar best deed om deze lastig klant zo goed mogelijk te helpen. We besloten deze klant eens anders te benaderen en hem op te bellen om de miscommunicatie die was ontstaan, te doorbreken. Mijn collega en de man bespraken direct alle ‘issues’ waar normaal gezien wel 20 mails overheen zouden gaan. Op een gegeven moment brak ik in in het gesprek en probeerde de man duidelijk te maken dat wij de beste bedoelingen hadden maar niet gediend waren van onprofessioneel gedrag. Hij verontschuldigde zich direct en in plaats van ‘onkundig’ werden we ‘lieverd’ genoemd (ook een beetje overdreven, maar we doen het ermee! ;))

Vanaf dat moment verbeterde onze zakenrelatie met deze man.

We hadden de beer van de weg geschopt en eigen gemaakt. Trots op onszelf waren we en tevreden met het resultaat. De oplossing? Een simpel telefoontje dus.