Ik had de laatste tijd wat tegenslag waar ik maar moeilijk mee kon dealen. Ik vond het lastig om het los te laten en om me te richten op de dingen die wel positief zijn en die wel belangrijk zijn. Voelde me er slecht over en voelde me ‘genaaid’. Ik was er wel 2 of 3 dagen ziek van, terwijl ik mezelf zo aan het pushen was om eruit te komen.

Om weer positief te denken.

3 therapiesessies met m’n partner, moeder en zus verder en ik kon er weer tegenaan en ik kon mezelf er weer toe zetten. Om anderen te inspireren en om je mee te nemen in mijn wereld. Maar ook voor mij is het soms lastig. Voor iedereen. Mijn slogan “My choice is happiness”, doe je niet zomaar even. Je kiest er wel voor, maar het betekent niet altijd dat je leven dan altijd een en al happiness is. Je kiest er wel voor om niet te blijven hangen in negativiteit. En ik merkte nu dat ik dat wel deed.

Dat ik er niet uit kon komen.

Normaal zou ik dan ‘opgeven’, op de bank gaan zitten met Netflix en over een paar maanden weer eens terugkomen en dus weer van voor af aan moeten beginnen. Overdreven gezegd misschien, maar het is me op deze manier wel eens overkomen. En in plaats van deze keuze te maken, besloot ik een andere keuze te maken: praten!

Want ondanks dat ik hier nogal veel babbel, praat ik soms moeilijk.

Vind ik het lastig om mijn emoties te uiten in woorden. Dus ben ik naar de mensen gegaan die voor mij veel betekenen en waar ik me vertrouwd bij voel. Heb ze het probleem voorgelegd en hebben ze me geholpen om die kracht weer terug te vinden. Om weer te kiezen voor geluk en te kiezen voor de “bright side of life”. En in principe maakte ik die keuze dus al op het moment dat ik ervoor koos om mijn omgeving in te lichten en mijn zwakte te laten zien. Want alleen op die manier kon ik mezelf helpen en geholpen worden.

Hoe doe jij dat? Hoe ga jij om met tegenslagen?

Liefs,
Esther