Ik heb er nogal een handje van om dingen niet goed genoeg te vinden of niet speciaal genoeg te vinden als het gaat over mijn eigen successen. Vind het dan niet zo bijzonder, of ik besef me niet zo goed wat ik op dat moment aan het doen ben of al bereikt heb. Als het gaat om andermans succes ben ik altijd de eerste die iemand feliciteert en ze aanmoedigt.

Maar als het om mezelf gaat vergeet ik dit nogal eens.

Het lijkt ook wel iets ‘Hollands’ te zijn.

We zijn nuchter.

Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Herkenbaar?

Toen ik laatst dus een persoonlijk succesje had behaald en een mooie samenwerking had opgestart, vergat ik dit te vieren. Ik vond het wel cool, maar ik moest het eerst nog maar eens zien. Vond het nog niet zo belangrijk of bijzonder omdat ik voor mijn gevoel nog niet was waar ik wilde zijn hierin. Tot mijn directe omgeving tijdens een borreltje opeens het glas hief en proostte op mijn overwinning. Ik was verbaasd dat dit ze was opgevallen en verbaasd dat ze dit wilden vieren. Direct besefte ik me ook, dat ze gelijk hadden.

Het leven is een feestje, je moet alleen zelf de slingers ophangen!

Dus hief ik ook mijn eigen glas en besefte ik me even hoe ‘lucky’ ik was.

Ik had het wel mooi voor elkaar, door mijn eigen kunnen en door mijn eigen prestaties. Elk succes moet gevierd worden, hoe groot of hoe klein ook. Wees trots op jezelf om de dingen die je doet. Nog zo’n viermomentje: ik heb laatst mijn website volledig omgebouwd. Van een saaie website vol fouten ging ik naar een sjieke, professionele blogwebsite. Wat mij betreft een succesmomentje. Eerlijk gezegd heb ik daar nog geen glas op geheven, dus die ga ik nu even inschenken voor mezelf ;).

Liefs,

Esther